Ga direct naar navigatie Ga direct naar hoofdcontent

Als dierenarts het dierenwelzijn in slachthuizen verbeteren

Met je opleiding diergeneeskunde kun je meer dan alleen aan de slag in een dierenartsenpraktijk. Pauline Vooren zocht na 5 jaar praktijkervaring als dierenarts uitdagender werk dan onder andere het inenten van honden en katten. Ze houdt nu bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) toezicht op alle handelingen bij slachthuizen in de pluimveesector op de Veluwe.

NVWA

De NVWA is een agentschap van het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit en zorgt dat bedrijven en instellingen die zich bezighouden met dieren en dierlijke producten, de wetten en regelgeving naleven. Voor Pauline’s werk is die wet- en regelgeving van doorslaggevend belang: ‘Zie ik een aantasting van het dierenwelzijn, dan kan ik daar direct wat aan doen.’

Als ik vertel dat ik in een slachthuis werk, schrikken mensen wel eens. Maar ik kan het goed uitleggen

Voedselveiligheid en dierenwelzijn

Pauline werkte eerst een half jaar bij de Kwaliteitskeuring Dierlijke Sector, een private organisatie die in opdracht van de NVWA de roodvleeskeuring verzorgt. ‘Ik wilde zeker weten of ik het werk in een slachthuis aankon. Ik maakte insnedes in vakenskarkassen om te kijken of het vlees geschikt en veilig was voor consumptie. In plaats van dat ik het schokkend vond, zag ik het belang van landelijke en Europese regelgeving en het naleven daarvan. Voor de voedselveiligheid én het dierenwelzijn. Wil je het welzijn van dieren in slachthuizen van begin tot eind waarborgen, dan moet je er met je neus bovenop staan. Dat is precies wat ik nu doe bij de NVWA.

(Beeldtitel: Werken bij de NVWA als toezichthoudend dierenarts. Een vrouw:) VROUWENSTEM: Als ik vertel dat ik als toezichthoudend dierenarts in een slachthuis werk dan schrikken mensen daar weleens van. Ze vinden dat toch vrij heftig werk, maar ik denk dat ik het goed kan uitleggen. Zeker mijn directe omgeving zegt vaak: Als jij over je werk praat dan worden wij daar ook bijna enthousiast van. Voordat ik bij de NVWA kwam heb ik in verschillende gezelschapsdierenpraktijken gewerkt. Voor mijn gevoel stond ik de hele dag honden en katten te vaccineren en hetzelfde ontworm- en vlooienbestrijdingsverhaal af te steken. Ik miste ook een beetje een maatschappelijk belang, doel in mijn werk. Dus toen er een vacature bij de NVWA voorbijkwam, heb ik meteen gesolliciteerd. De werkzaamheden die ik in het slachthuis dagelijks uitvoer zijn onder andere kijken naar de kuikens die aankomen in de vrachtauto of hun dierenwelzijn niet geschaad is onderweg en of ze gezond zijn. Vervolgens als de kuikens geslacht worden ga je nog een keer kijken naar de karkassen of ze inderdaad voldoende geschikt zijn voor humane consumptie. En verder voer je controles uit om te kijken of de hygiëne afdoende gewaarborgd is. Ik vind mijn werk bij de NVWA heel belangrijk, omdat ik me zeker als ik het vergelijk met de praktijk waar ik voorheen gezeten heb meer kan inzetten voor dierenwelzijn en voedselveiligheid. Ik kan, als ik een aantasting van het dierenwelzijn zie kan ik daar met de huidige wet- en regelgeving vrij direct iets aan doen en dat is iets wat ik heel erg in de gezelschapsdierenpraktijk miste. Ik hou heel erg van regels en ik vind het ook heel belangrijk dat die worden nageleefd. Soms moet je dan weleens sterk in je schoenen staan om ervoor te zorgen dat die regels ook gehandhaafd worden en dan is goede communicatie heel belangrijk. Soms moet je weleens ingrijpen in het proces. Dat kan lastig zijn, je hebt te maken met een groot commercieel bedrijf en iedere minuut dat ze kunnen blijven draaien, telt. Maar als ik dingen tegenkom qua dierenwelzijn of hygiëne die niet gaan zoals wij hebben afgesproken, dan moet dat. Ik vind mijn werk erg afwisselend. Het ene moment sta ik in de slachthal dan sta ik weer buiten bij de levende kuikens te controleren. Vaak zit er nog een deel administratief werk op kantoor. En andere dagen zijn er weer overleggen met collega's of vergaderingen met het bedrijf, of trainingen en cursussen. Je werkt op verschillende locaties en je werktijden wisselen iedere dag. Wel is het zo dat je aan het eind van een shift, ben je vaak ook gewoon klaar en dat zorgt voor een goede werk-privébalans. Ik ben echt trots op mijn werk als toezichthoudend dierenarts. En ik ben blij dat ik een bijdrage kan leveren aan dierenwelzijn en voedselveiligheid in Nederland. Ik ben Pauline Vooren en ik werk als toezichthoudend dierenarts bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit. (Het Nederlandse wapenschild met daarnaast: Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit. Ministerie van Economische Zaken. Het beeld wordt blauw met wit. Beeldtekst: Meer weten over werken bij de NVWA? www.nvwa.nl/werkenbijdenvwa.) RUSTIGE MUZIEK

Rondlopen en toezichthouden

Als toezichthoudend dierenarts houd ik het hele proces in het slachthuis in de gaten. Dat begint bij de boer die de levende kuikens aflevert. Ik kijk hoe ze het transport hebben doorstaan. Of er welzijnsproblemen zijn en of ze er gezond uitzien. Daarna worden ze verdoofd en geslacht. Vervolgens kijk ik bij de karkassen of het vlees in orde is. Terwijl ik dat doe, controleer ik of alle handelingen bij het bedrijf hygiënisch gebeuren. Ik loop heel wat heen en weer op een dag.

 

 

Back-up van Europese en landelijke regelgeving

Bij de bedrijven waar ik kom, voel ik me altijd welkom. Maar er zijn momenten waarop je op bepaalde zaken moet wijzen en een rapport uitbrengt dat tot een boete kan leiden. Dat kan spannend zijn. Maar er zijn Europese en landelijke afspraken gemaakt en daar houden we ons aan. Die back-up over wat wel en niet is toegestaan, geeft mij zekerheid waardoor ik geen moeite heb met ingrijpen. Door wat ik tot nu toe heb gezien, durf ik te zeggen dat we in Nederland netjes slachten.

videostill2

Afwisselend werk

Bij elk slachthuis heb ik mijn eigen kantoortje. Dat klinkt luxer dan het is. Ik noem het altijd mijn hokje met computer en een printer. Daar verwerk ik de bevindingen van die dag in een rapport. Die afwisseling van administratie, een controleronde door de slachthuis, contact met de keurders en de slachthuishouder gecombineerd met het kunnen bijdragen aan dierenwelzijn, maken dat ik nog nooit met tegenzin naar mijn werk ben gegaan.

Goede balans werk en privé

Mijn werk bij de NVWA valt goed te combineren met thuis. Nu ik een zoontje heb, werk ik tijdelijk 16 uur in plaats van 32 uur per week. Ik weet dat ik soms erg vroeg op moet omdat slachthuizen nu eenmaal vroeg beginnen. Maar meestal ben ik dan ook aan het begin van de middag klaar. Natuurlijk heb je weleens pech, als er net een ketting knapt en het slachtproces een uurtje langer duurt bijvoorbeeld, maar dat zijn uitzonderingen.’

Meer over de organisatie

Down icon Links icon Rechts icon Up icon Facebook icon Instagram icon Linkedin icon Linkedin icon Magnet.me icon Menu icon Search icon Twitter icon Twitter icon