In den beginne
‘Tja, eigenlijk weet niemand dit, maar ik heb nooit officieel gesolliciteerd bij UBR. Ik ben op een dag gewoon naar binnen gewandeld, net gedaan alsof dit mijn nieuwe baan was en ben in een kamertje aan een bureau gaan zitten. Geen hond die het nagevraagd heeft. Het is gewoon een kwestie van in jezelf geloven. Als je dat voor de volle 100% doet is er geen mens die aan je twijfelt. Daar heb ik de cursus ‘365 dagen succesvol’ niet voor nodig.
What’s in a name
Noem het zoals je het noemen wil. Accountadviseur, praatjesmaker, accountmanager, krullenbol, vertegenwoordiger, verbinder, recruiter, koffiedrinker. Het maakt niet uit. Het is wát je ermee doet. Mijn taak is om zoveel mogelijk te verkopen en dat vervolgens over de schutting te gooien. Ik kom daar over het algemeen goed mee weg. Omdat ik niet genoeg verdiende bij UBR ben ik wat bij gaan klussen. Zo heb ik een paar series gespeeld, Divorce en All Stars. En ik ben ook trouwambtenaar. Oh wacht, nee dat is Alfons Zeelenberg. Mijn broer. Ja, soms raak ik zelf zo verstrikt in mijn verkooppraatjes dat ik niet zo goed meer weet wat waar is of niet!
Hoog rendement
Anyway, aan alle leuke dingen komt een eind. Het wordt me hier ook te heet onder mijn voeten. Ik heb té veel flessen wijn uitstaan. Toen Marloes wegging voelde ik het einde al naderen. In tegenstelling tot wat iedereen zegt: een land is wel een keer af hoor. Ik heb mijn droombaan gevonden bij de Rijks Schoonmaak Organisatie. Mensen in hun kracht zetten als HR-adviseur. Of als schoonmaker. Wat jij wilt. Want daar gaat het om. Ik zeg wat jíj wil horen. Dat beloof ik.’