Afrika, Wenen, Den Haag
‘Het is een beetje gek gegaan. Ik was van plan het bedrijfsleven in te gaan. Maar tijdens mijn studie heb ik een half jaar in Zuid-Afrika gestudeerd via een uitwisselingsprogramma. Daar werd ik met armoede geconfronteerd en merkte ik dat ik toch meer geïnteresseerd was in de wereldproblematiek. Bij BUZA kon ik mijn ei kwijt bij de directie Afrika. Omdat je bij BUZA om de 3 à 4 jaar wisselt van functie, heb ik ook nog bij de directie personenverkeer en op de Nederlandse ambassade in Wenen gewerkt. En nu dus als noodhulpspecialist.
Preventie van rampen
Ik heb een aantal vaste dossiers. Het Rode Kruis, waar ik zowel nationaal als internationaal contactpersoon voor ben en rampenrisicovermindering: de preventie van rampen bij ontwikkelingsprojecten als landbouw- en waterprojecten. Ik adviseer collega’s die met zulke projecten bezig zijn om in kaart te brengen wat de risico’s zijn op rampen. Denk bijvoorbeeld aan gebieden op een breuklijn. Daar moet je dus geen schoolgebouwen neerzetten, en er moeten in dat soort gebieden heel andere materialen voor de bouw worden gebruikt.
Tyfoon Haiyan en ebola
Toen in november 2013 de tyfoon Haiyan over de Filippijnen raasde, kreeg ik al te maken met een grote ramp. Dan ben je ineens fulltime bezig met het organiseren van hulpgoederen. Bij natuurrampen heb je een duidelijk moment waarop het werk losbarst, bij epidemieën zoals ebola niet. Dat begon langzaam steeds groter te worden. Drie maanden ben ik fulltime met ebola bezig geweest. Omdat het een gezondheidscrisis is, heb ik contacten met het ministerie van VWS, maar ook heel direct met hulporganisaties. De lijnen zijn kort.
De VN heeft een lijst met hulpgoederen waaraan de grootste behoefte is. Ik regel dat die hulpgoederen uit heel Europa op één plek worden verzameld en mee aan boord gaan van het marineschip de Karel Doorman dat Defensie beschikbaar heeft gesteld. Daarnaast werk ik mee aan het opzetten van een Europees systeem waarmee hulpverleners zonodig uit het gebied kunnen worden gerepatrieerd.
24 uurs breikbaarheidsdienst
In ‘crisistijd’ is het eerste wat ik doe als ik wakker word, mijn mail checken want we hebben met tijdverschillen in andere landen te maken. Collega’s in New York, Genève en Brussel en ook de Verenigde Naties en het Rode Kruis sturen continu updates. De grootste uitdaging is de informatiestroom controleren en bijhouden. Er komt zo ontzettend veel informatie op ons af. Ons team draait standaard 24 uursbereikbaarheidsdiensten om direct in te kunnen spelen op een crisis.
Druppel op een gloeiende plaat
De combinatie met thuis is in hectische periodes wel een uitdaging. Gelukkig zijn mijn kinderen nog klein. Zodra ze in bed liggen kruip ik weer achter de computer om mails te checken. Door afspraken met mijn partner, de kinderopvang en collega’s houd ik het vol. Wat ik doe, lijkt misschien een druppel op een gloeiende plaat, maar het besef dat je toch iets bijdraagt aan het verzachten van het leed van andere mensen, dat geeft mij enorm veel energie.’
