Ga direct naar navigatie Ga direct naar hoofdcontent

Als dierenarts het dierenwelzijn in slachthuizen verbeteren

Pauline Vooren

Pauline Vooren

Toezichthoudend dierenarts bij de NVWA - Ministerie van Economische Zaken

Met je opleiding diergeneeskunde kun je meer dan alleen aan de slag in een dierenartsenpraktijk. Pauline Vooren zocht na 5 jaar praktijkervaring als dierenarts uitdagender werk dan onder andere het inenten van honden en katten. Ze houdt nu bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) toezicht op alle handelingen bij slachthuizen in de pluimveesector op de Veluwe.

NVWA

De NVWA is een agentschap van het ministerie van Economische Zaken en zorgt dat bedrijven en instellingen die zich bezighouden met dieren en dierlijke producten, de wetten en regelgeving naleven. Voor Pauline’s werk is die wet- en regelgeving van doorslaggevend belang: ‘Zie ik een aantasting van het dierenwelzijn, dan kan ik daar direct wat aan doen.’

Als ik vertel dat ik in een slachthuis werk, schrikken mensen wel eens. Maar ik kan het goed uitleggen
Pauline Vooren

Pauline Vooren
Toezichthoudend dierenarts bij de NVWA
Ministerie van Economische Zaken

Voedselveiligheid en dierenwelzijn

Pauline werkte eerst een half jaar bij de Kwaliteitskeuring Dierlijke Sector, een private organisatie die in opdracht van de NVWA de roodvleeskeuring verzorgt. ‘Ik wilde zeker weten of ik het werk in een slachthuis aankon. Ik maakte insnedes in vakenskarkassen om te kijken of het vlees geschikt en veilig was voor consumptie. In plaats van dat ik het schokkend vond, zag ik het belang van landelijke en Europese regelgeving en het naleven daarvan. Voor de voedselveiligheid én het dierenwelzijn. Wil je het welzijn van dieren in slachthuizen van begin tot eind waarborgen, dan moet je er met je neus bovenop staan. Dat is precies wat ik nu doe bij de NVWA.

Rondlopen en toezichthouden

Als toezichthoudend dierenarts houd ik het hele proces in het slachthuis in de gaten. Dat begint bij de boer die de levende kuikens aflevert. Ik kijk hoe ze het transport hebben doorstaan. Of er welzijnsproblemen zijn en of ze er gezond uitzien. Daarna worden ze verdoofd en geslacht. Vervolgens kijk ik bij de karkassen of het vlees in orde is. Terwijl ik dat doe, controleer ik of alle handelingen bij het bedrijf hygiënisch gebeuren. Ik loop heel wat heen en weer op een dag.

Back-up van Europese en landelijke regelgeving

Bij de bedrijven waar ik kom, voel ik me altijd welkom. Maar er zijn momenten waarop je op bepaalde zaken moet wijzen en een rapport uitbrengt dat tot een boete kan leiden. Dat kan spannend zijn. Maar er zijn Europese en landelijke afspraken gemaakt en daar houden we ons aan. Die back-up over wat wel en niet is toegestaan, geeft mij zekerheid waardoor ik geen moeite heb met ingrijpen. Door wat ik tot nu toe heb gezien, durf ik te zeggen dat we in Nederland netjes slachten.

Afwisselend werk

Bij elk slachthuis heb ik mijn eigen kantoortje. Dat klinkt luxer dan het is. Ik noem het altijd mijn hokje met computer en een printer. Daar verwerk ik de bevindingen van die dag in een rapport. Die afwisseling van administratie, een controleronde door de slachthuis, contact met de keurders en de slachthuishouder gecombineerd met het kunnen bijdragen aan dierenwelzijn, maken dat ik nog nooit met tegenzin naar mijn werk ben gegaan.

Bekijk deze actuele vacature

Bekijk alle vacatures

Goede balans werk en privé

Mijn werk bij de NVWA valt goed te combineren met thuis. Nu ik een zoontje heb, werk ik tijdelijk 16 uur in plaats van 32 uur per week. Ik weet dat ik soms erg vroeg op moet omdat slachthuizen nu eenmaal vroeg beginnen. Maar meestal ben ik dan ook aan het begin van de middag klaar. Natuurlijk heb je weleens pech, als er net een ketting knapt en het slachtproces een uurtje langer duurt bijvoorbeeld, maar dat zijn uitzonderingen.’

Down iconLinks iconRechts iconUp iconFacebook iconInstagram iconLinkedin iconLinkedin iconMagnet.me iconMenu iconSearch iconTwitter iconTwitter icon