Toezichthoudend dierenarts
Tijdens mijn studie diergeneeskunde besefte ik al dat mijn toekomst niet lag in een dierenartsenpraktijk. Als je een dierenartspraktijk begint, dan wordt dat je leven. Helaas had de NVWA toen ik afstudeerde net een vacaturestop. Daarom startte ik als productspecialist met cardiovasculaire medicatie in mijn protofolio. Daarbij bezocht ik regelmatig cardiologen en internisten in ziekenhuizen. Toch bleef de Rijksoverheid trekken. In 2009 kon ik bij de NVWA aan de slag als toezichthoudend dierenarts. Het was een afwisselende baan. Ik begon met het toezicht in een groot slachthuis in Amsterdam. Eerst voornamelijk met de levende keuring van dieren en daarna ook de post mortem keuring van dieren. Overigens tegelijkertijd ook gemoeid met de export werkzaamheden in het westen van Nederland m.b.t. vlees. Dit groeide stap voor stap uit naar meer specialismen en taken waaronder bijvoorbeeld wildkeuring en export van levende dieren.
Mix aan culturen en nationaliteiten
Mijn team is een mix van veel verschillende culturen en nationaliteiten. Naast Nederlanders, werkten er ook een Duitser, Irakezen, een Pool en een Italiaan. Dat zorgt voor een goede dynamiek.en een diversiteit aan kwaliteiten. Zelf ben ik opgegroeid op Aruba. Ik woon pas sinds begin (2000) van mijn studie in Nederland. Vanaf dat moment heb ik zelf moeten integreren. Niet alles is voor mij zo vanzelfsprekend. En ik kan goed schakelen tussen de verschillende achtergronden in mijn team. Ik leg makkelijk contact met mensen en kan heel diplomatiek zijn. Zaken die mogelijk kunnen escaleren weet ik in te dammen en uiteindelijk goed bij te sturen. Ik heb ervaren dat een Arubaan wel een beetje op een Belg lijkt: beiden hebben heel veel respect, kijken de meester niet aan, stellen deftige vragen, tutoyeren niet. Een Nederlander spreekt direct een professor aan: 'Hoe bedoel je?; Dat klopt niet'. Ik als Arubaan denk dan: ‘Wat zeg je nou? Dat kun je toch niet máken?’
Grijp je kansen
Bij de NVWA krijg je allerlei kansen, maar je moet ze wel grijpen. Ik zeg tegen mijn team: 'Neem zelf initiatief, laat je zien, zorg dat je je rugzak onderweg volpakt en dat je, zodra die trein voorbijkomt, erop kunt springen. Dat wil niet zeggen dat het lukt, maar jij hebt dan in elk geval alles eraan gedaan. En ondertussen groei je als mens. Misschien kom je er zelfs wel achter dat je iets anders wilt gaan doen. Benut de opleidingskansen en mogelijkheden. Ik heb iemand in mijn team die nu voor een teamleidersfunctie gaat. Dat vind ik prachtig als teamleider. Hoe ik de komende jaren voor me zie? Ik ben net verhuisd met mijn gezin naar Bonaire. De komende 2 jaar houd ik me als projectleider bezig met het renoveren van het slachthuis en het professionaliseren van een geitenhouderij. Een prachtige detacheringskans die ik met beide handen heb gegrepen.'
